Quanto Mais Depressa Ando, Mais Pequena Sou

Quanto Mais Depressa Ando Mais Pequena Sou Mathea nunca foi boa a lidar com pessoas excetuando o seu marido Epsilon Agora que uma idosa come a a aterrorizar se com a ideia de morrer sem que ningu m se tenha apercebido da sua exist ncia Um br

  • Title: Quanto Mais Depressa Ando, Mais Pequena Sou
  • Author: Kjersti Annesdatter Skomsvold João Reis
  • ISBN: 9789898443137
  • Page: 417
  • Format: Paperback
  • Mathea nunca foi boa a lidar com pessoas, excetuando o seu marido Epsilon Agora que uma idosa, come a a aterrorizar se com a ideia de morrer sem que ningu m se tenha apercebido da sua exist ncia Um brilhante romance de estreia que se l de um f lego, com um invulgar sentido de humor e uma extraordin ria capacidade para prender e comover o leitor.

    One thought on “Quanto Mais Depressa Ando, Mais Pequena Sou”

    1. ‘Nothing is like being breathed on by a life’-Knut HamsunIn youth, we foolishly chase away the days looking towards the future. Once we get there, we realize the limited number of days remaining and look backwards, hoping we left enough of a mark on our race to the end so we can be remembered. Kjersti A. Skomsvold’s heart-warming The Faster I Walk The Smaller I Am, winner of the Tarjei Vesaas First Book Prize in 2009, tells the story of Mathea Martinsen, an elderly woman whose crippling so [...]

    2. “ere’s getting to be less and less of me. Where will it end?”I was originally drawn to this novella because of the peculiarity of “The Faster I Walk, the Smaller I Am.” I mean, how am I supposed to pass up a title like that?? And I went on to give it a shot when I saw that the novel was barely over 100 pages. However, I think I misread the blurb, thinking this would be about an old lady discovering something new about life. It wrote: The Faster I Walk, the Smaller I Am is a macabr [...]

    3. This was one of those weird impulse buys that I can't entirely rationalize—because the cover design alone should have been like an application of Maximum Strength David-Be-Gone® spray. I mean, look at how confoundingly twee that is! I get a toothache from all that latent whimsy. But on the flipside of the pros and cons chart, it is published by Dalkey and—according to the description at least—it's about growing old and coming to terms with mortality and all of that fun stuff. I should hav [...]

    4. Kesinlikle okunması gereken; kendine özgü bir kitap.Sosyal olarak toplumun bir parçası olamamış; bir şekilde, sanki oynayan bir diş, kopuk bir uzuv gibi yaşayan bir kadının iç dünyasında yaşıyoruz.

    5. Dün gece uykum gelsin diye biraz kitap okumak istedim ve elime 'Hızlandıkça Azalıyorum'u aldım. Ancak uykumu getireceğine açtı ve yarısını okudum. Şimdi de diğer yarısını bitirdim. Ne diyeceğimi açıkçası tam olarak kestiremiyorum. Farklı bir kitap bu. Tam İskandinav ülkelerinden çıkması beklenebilecek bir karamsarlığa sahip. Yaşlılıkla gelen varoluşsal sorgulamaları çok güzel işlemiş. Bir yandan da Avrupa'nın yalnızlaşan insanlarına iyi bir örnek olmu [...]

    6. Kitabın kurgusu "Up" animasyon filmi gibi aşırı sevimli. Okurken Mathae ve Epsilon'a sıkı sıkı sarılmak istiyordum, kitap bittiğinde ise sonsuza kadar elimden kayıp gittiler :( Norveçli yazar Kjersti Skomsvold'un kaleminde sevimli bir ciddiyet var, tiye alamıyorsunuz ama tebessüm etmeden de duramıyorsunuz. Özetle hayat ve ölüm üzerine incitmeden esprili bir dille yazılmış naif bir öykü.

    7. During the early 1990s I looked forward to Saturday nights. I worked two full time jobs to pay off debts and found myself working six days a week. At my local pub, I assembled a writing group and for several months, it was the focal point of my week, hell, my existence. Blame it on youth but I would alternate between Guinness and espresso throughout the night, argue until I was hoarse and then go home in the wicked light of morning, clothes reeking of smoke. Most of the group's efforts I have ch [...]

    8. Çok yakın zamanda Bay Blanc'ı okumuş, A Man Called Ove'u izlemiştim. Üzerine de Hızlandıkça Azalıyorum'u okumak, müthiş bir kuzey Avrupa atmosferi kurguladı beynimde. Kahramanın yalnızlığını, yaşlılığını, düşünce ve eylemlerini, hatta eylemsizliğini anlamak yazarın kullandığı o sade ve akıcı dil ile oldukça mümkün zaten. Üstelik bu kadar sıkıcı ve ilgi çekmeyen ağır bir konu üzerine roman kurgulayarak büyük bir risk almış. İlk roman olmasına ra [...]

    9. Kahramanımız Mathea bana hep Mutsuzluk Zamanlarında Mutluluk'un Gerhard'ını anımsatıyor. Aralarındaki tek fark Gerhard umutluydu, çünkü tutunduğu şey hayatı daha kolay yaşanır kılabilecek Yatıştırma Okulu kurma hayaliydi(hep hayal kalacak bir şey olmasına rağmen), Mathea ise ölüme tutunuyor.

    10. Hayattaki her şey olasılık dahilindeydi, tıpkı Mathea’nın toplumla iç içe bir yaşam sürmesi gibi. Ama olmadı, o uzakta/kıyıda köşede kaldı. Kendini aynada görmesi bile bir çaba gerektirdi. Yavaş yavaş dişlerini kaybetti, bir gün benini yatağa düşürdü. Anlamsız bir hayatla ölmek istemedi, ölümden kaçmak için yaşamıyormuş taklidi yaptı. Yine de gün geldi ölüme döndü yüzünü.Karamsarlığı, eylemsizliği, iç dünyasındaki açmazları, o kendine has d [...]

    11. 10 üzerinden olsaydı 7 verebilirdim, ama kitabın ismini ve çok beğendiğim kapak tasarımını kitaba 4 yıldız vermekte kanaat notu olarak kullandım.Ölüme hızla yaklaştığını hisseden, ama zihninin parlaklığı ve davranışlarıyla bunu hiç göstermeyen Mathea'nın zihninde dolaşıyoruz. Kitap boyunca Mathea'nın yaşını tahmin etmekte zorlandım. Bazı hareketleri yaşlı birinin yapabileceği hareketler değildi, o yüzden karakteri mantıklı bir zemine oturtamadım ve ba [...]

    12. Beklediğimi bulamadığım bir kitap oldu. Ölümün eşiğinde, sosyalleşemeyen, özgüveni neredeyse sıfır olan, muhtemelen psikolojik dengesi de tam yerinde olmayan bir kadının içini dökmelerinden oluşuyor. Belki yoğun bir dönemime geldiğinden, kısa olmasına rağmen parça parça okuyabildiğim için tam olarak içine giremedim. Eşinin hayali mi gerçek mi olduğunu, gerçekse onu da kaybedip kaybetmediğini anlayamadım. Belki de bu benim eksikliğim. Özetle sevemedim.

    13. Ben bu kitabı aslında sadece ismini ve kapağını beğendiğim için almıştım. İçeriğine dair bir bilgim yoktu. Ağırmış. Yalnız ve yaşlı Mathea'nın kafasından geçenlerle ruhumuzu sıkıştırıyoruz kitap boyunca. Belki de kendimizi kandırıyoruzdur, kim bilir.

    14. Memento mori"Ölmemiz olasılığı e'den daha küçük olmalı, şayet e mikroskobik küçüklükte bir birimse"Dahiyane! ve bir olasılık hesabı yapmak gerekirse anlatılan her şey gayet olası hepimiz için.

    15. Kısa olmasına rağmen anlatmak istediği şeyleri farklı açılardan, dolu dolu anlatabilen kitapları seviyorum. Hızlandıkça Azalıyorum da tam bu nitelikte bir kitap. Kapak tasarımı, ismi nedeniyle beklentilerim yüksekti. Büyük oranda beklentilerimi karşıladı. Skomsvold, yaşlılık ve yalnızlık gibi çok yaygın temaları olasılık hesapları ve kendine has hafif eğlenceli ama ağırlıkla kırılgan üslubuyla aynı potada eritip klasik İskandinav soğukluğuna yakışır [...]

    16. Bir kümenin alt kümesi olarak yaşarken onu evrensel kümesi kabul eden ancak o kümeyle aslında kesişemeyen bir paradoksta görünmez olarak yaşayan yaşlı bir kadının ilk ağızdan hikayesi. İlk gençlik yıllarında başına gelen bir kaza yüzünden çok sağlıklı bir zihni olmayan kadın ve onun kendi varlığını hissetme çabalarının kafası karışık ifadeleri.Böyle bir bilinçten geçenleri okumak başka bir onluk yaşlarımı bitirirken beni epey etkiledi, akıcı bir d [...]

    17. I think this line helps open up the problems I have with this book: "I feel the need to scratch my bites until they bleed. That rhymes."Sure, technically, "need" and "bleed" do rhyme, but man, that sense really has no cadence, no rhythm. It's all technically correct, yet it's like hearing a Muzak version of your favorite song: all the notes are in the right places, but the timbre is fucked. Skomsvold is all of 32 years old, so writing a book about an elderly, lonely woman is definitely not *writ [...]

    18. This book kind of just broke me. I wasn't expecting to get so much from this little story. It's devastatingly beautiful. I don't think I have many words beyond that right now. But I could read this again and again. I'll treasure this book.

    19. "Bulutsuz bir gündü, okul bahçesinde bir köşede yalnız başıma durmuş, oradaki taşları saymakla uğraşıyormuş gibi görünmeye çalışıyordum. İnsanın bir şeyle uğraştığı için yalnız olmadığını düşünmek tümüyle kendini kandırmak, ama en önemlisi hiç kimsenin senin yalnız olduğunu düşünmemesi."

    20. Jaguar, Türk okuru için büyük şans, okuduğum her kitapta bunu daha iyi anlıyorum. Birkaç büyük yayınevinin çevirip önümüze koyduğu eserler, sanki bize hep aynı denizlerde yüzme imkanı tanıyor. Ritim, düş gücü benzeşiyor, zihin artık alışık olduğu bir jimnastiği yineliyor. Elbette bazen daha çok yoruluyoruz, bazen daha kolay oluyor kıyıya varışımız. Jaguar Kitap'ta öyle değil. Farklı koylar, farklı derinlikler. Hangi yöne, nasıl kulaç atacağımı şa [...]

    21. very funny narrative of an old, i mean OLD, lady who is isolated (by choice, but with the realization that death is coming and damn, nobody is going to remember her and tell funny stories and fondly recall her, but instead gonna die and rot in the cold cold ground, unremembered and really?, who gives two shits for some old lady?) but realizes she needs to get out and about and make some sort of impact on those around her so to be ALIVE (but let's be honest here, hardly anybody, except maybe plut [...]

    22. How to Express ParalysisI bought this because of Stig Saeterbakken's recommendation; he calls it a "gloomy feel-good novel." I would normally never buy a book advertised as "feel-good," but Saeterbakken knows "gloomy" better than any other novelist. The book is a mixed achievement.On the positive side: the character, a quirky, probably autistic, uncommunicative, scattered, self-involved old woman, is memorable.On the negative side: the book relies on brief images, anecdotes, page-long stories, a [...]

    23. Original review posted on Layers of Thought.A “literary tragicomic” that is translated from Norwegian. It’s a short but challenging read which is at times brilliant, heart-wrenching, sadly funny, and with some interesting bits which require mathematical knowledge to fully understand their references.About: It is told in the first person by an aging woman Mathea Martinsen. She is a cerebral individual, currently obsessed with death, and perhaps possessing a social anxiety disorder. She stay [...]

    24. Divna knjiga, tako me raznežila na trenutke. Glavna junakinja ima osećaj da je nevidljiva, pati od socijalne fobije. Emotivno hladna, ćutljiva i depresivna, Matea tokom celog života koristi ponašajne obrasce usvojene u ranom detinjstvu. Realna životna priča usamljenice.

    25. Lyrical, emotional prose without being too wordy or sentimental. Mathea is one of the most unique characters I've ever met in fiction. The way her world is presented to the reader is innovative yet simple. Sentences alternately made me feel sad for what she lost or never had, feel happy because she was delighted by so little, or laugh because she had such a wonderful way or viewing the world. It might take a few pages to feel surrounded by her world, but it is definitely worth a read.

    26. The Faster I Walk, The Smaller I Am By Kjersti A. SkomsvoldTranslated by Kerri A. PiercePublished by Dalkey Archive PressBy Aileen Donegan“Hamsun said that nothing is like being breathed on by a life, and I wish someone would ring my doorbell, even if they just ran away.”Norwegian novelist Kjersti A. Skomsvold’s award winning debut centers on Mathea Martinsen, an old woman dealing with the inevitability of death. Spoken in first person narrative, she examines her life in full and decides t [...]

    27. I really don't know about this book. I can't decide whether my lack of enjoyment comes from a well written book with an uncomfortable subject matter, or from just a badly written book period. I've noticed it's rather difficult to critique a book that has a weird feel about it, because it can always be argued that this was intentional and the fact that you didn't like it meant that the author succeeded blah blah. I think I've settled on it being a combination of both. The book is slightly uncomfo [...]

    Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *